اندکی آن طرف تر سرزمینی بود به نام سرزمین کافرین که بلاد ما،بلادالمومنین بیش از 33 فرسخ فاصله نداشت.

فرمانروای آنها شاهی غاصب،و تنها فرقش با فرمانروای ما در پوشش ظاهری بود.

خدا لعنت کند!چه کافه هایی داشت!پاتوقی برای عرق خور های حرفه ای که اکثر اوقات مست بودند ولی در ماه حرام،و به حرمت محرم الحرام عرق را بر خود حرام می کردند و احترام این ماه را حفظ می کردند...

خدا لعنت کند!عده ای از مردم آنجا،بعد از نیمه شب به چه کار هایی که دست نمی زدند و چه گناهانی که تجربه نمی کردند...ولی این گناهان فقط مخصوص نیمه شب بود.

صبح،صبح بود.ظهر و عصر،ظهر و عصر بود و هیچ کدام از اینها وقت گناه نبود.

طیب الله!درود خدا به افراد با خدای آن سرزمین که در میان آن همه کثافت،ایمان خود را حفظ کردند.ایمانشان را برای خود حفظ کردند.

ایمانشان پلی بود بین خود و خدایشان،نه پلی پوشالی به سوی خلق.

خدا رحمت کند!در سرزمین آنها،مرد،مرد بود.-ثروتش مخصوص مردم بود.برای اهل کار،کار بود.برای اهل پیشرفت،پیشرفت بود.

خدا رحمت کند...

چندین سال گذشت و دین به خطر افتاد.سرزمین کافرین تپانچه اش را به سمت شکم دین نشانه گرفته بود.

منجی ای برخاست!و پشت سر او مومنین.فرمانروای آدمکش آنها فرار کرد.فرار کرد چون قدرت نداشت.قدرتش بسیار بسیار کم بود.آنقدر کم که حتی نمی توانست ماشه ی اسلحه ی نشانه گرفته شده به سوی مردمش را فشار دهد و تخت خود را حفظ کند...

سرزمین کافرین دیگر جای زندگی نبود.پس منجی و مومنین به سوی بلاد ما حرکت کردند.آنها راه کویر را پیش گرفتند.

پس از 11 فرسخ راهپیمایی دشوار منجی آنها از پای در آمد و تلف شد.شخص دیگری جای او را گرفت.راه بس مشکل و دشوار بود و مومنین نمی دانستند که تنها راه پشت سر گذاشتن این بیابان سخت و طاقت فرسا،کمک،همدلی و همکاریست.بنابراین هر یک از آنها هدف را منفعت شخصی گذاشت.نه سود جمعی.

این شد که دروغ،ریا،تظاهر و امثال اینها وارد شد و اسبابی برای بردن سود شخصی بشتر.

در این راه گرم و سوزناک،عده ای از مومنات خدا گرمشان شد و چادر تشدید کننده ی گرما.چادر ها برداشته شد!

در این راه گرم و سوزناک،هرچه از حجاب دختران کاسته می شد به دختری پسر ها افزوده می شد!

بالاخره 33 فرسخ پیموده شد تا بندگان صالح خدا به بلاد ما رسیدند و شدند جزیی از ما.اما در بلادالمومنین:

نیمه شب،شد روز و شب.

حرمت محرم الحرام از بین رفت.احترام روز وفات از بین رفت.فساد زیاد شد،رشوه،دزدی،دروغ،نکبت زیاد شد.

و خوش به حال اعتقادات همان قوم کافر...

الآن زمانی است که بلاد المومنین لوله ی تانک خود را به سوی شقیقه ی دین نشانه گرفته است...آیا کسی هست که کاری بکند؟

سینا نشاط

7/7/1389